‘చిరుత’: పులి కడుపున పులే పుడుతుంది!

ప్రతి చిరంజీవి సినిమా మొదటి రోజు – మొదటి ఆట చూడటం గ్యాంగ్ లీడర్ నుంచీ అలవాటు. కానీ మరి మెగాపుత్రుడి సినిమా మాత్రం పని ఒత్తిడి వల్ల ఓ ఆట ఆలశ్యమయ్యింది. అయితేనేం నేను మొన్న చెప్పినట్టు నేను పని చేసే విశ్వవిద్యాలయానికి అరమైలు దూరంలోనే సినిమా ఆడుతుండడం మూలాన పెద్ద ఇబ్బందేం కలుగలేదు. అన్నట్టు మన బ్లాగ్లోకంలో మాత్రం నేనే ప్రథముణ్ణి;)…అనుకొంటా!

ఇక చరణ్ పాటలలో, సాహసకృత్యాలలో తనదైన మెఱుపు చూపించి నిజంగానే ‘చిరుత’ అనిపించుకొన్నాడు. మొదటి ఫైటు, మొదటి పాటకు నృత్యం అదరగొట్టాడు. సినిమా అంతా చిరు ప్రస్తావన సూటిగా ఎక్కడా లేకున్నా,తను నటించిన పాత్రలు అన్నీ అంతర్వాహిణిగా చరణ్ పాత్రలో చూపించారు. మచ్చుకు ఖైదీ నంబర్ 786, వేట, అడవిదొంగ, ఖైదీ…జాగ్రత్తగా గమనిస్తే ఇలా ఏదో ఒక చోట ఆ జ్ఞాపకాలు తడుముకోవచ్చు. ఇక నృత్యాలలో తండ్రిలోని స్పార్క్ స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. అంతా బాగానే ఉంది ఇంతకూ కథేంటి? అంటారా…ఎనభైలలో సగటు తెలుగు సినిమా కథే ఈ కథ! అసలు ఈ కథకు పూరీ అవసరం ఉందా అనిపించింది. మాస్ ని దృష్టిలో పెట్టుకొని, ప్రయోగాలకు పోకుండా, ఏదో పాటలకు, ఫైటులకు తగిన వేదిక ఉండాలని “తండ్రి చంపబడడం-అనాథగా పెరగడం-తల్లికోసం గాలింపు-పొగరుబోతు కథానాయిక-ప్రేమ-పగ-ప్రతినాయకుడి చావు-శుభం” ఇలా నడిపించేశారు కథని. చరణ్ సంభాషణా చాతుర్యం ఇంకా మెరుగుపరుచుకోవాలి. నటనలో పాసు మార్కులు పడ్డా, మునుముందు మంచి కథ పడితే తన నిజమైన సత్తా బయటపడుతుంది. కానీ ఆ నృత్యాలకు మాత్రం డిస్టింక్షనే! చిరంజీవ! చిరంజీవ!!

కొసమెఱుపు: మన శివారెడ్డి సినిమా చూడ్డానికి విచ్చేశాడు. తన కళాకౌశలాన్ని ప్రస్తుతించి, యూట్యూబ్ లో తనకు పెరుగుతున్న ఆదరణ గురించి కూడా రెండు ముక్కలు మాట్లాడుకొన్నాం.

{చిత్రాలు: ఐఫోను సౌజన్యం.}